X-Files Mistakes: The Erlenmeyer Flask (S1-E24)

[2:57] Is it a big toe that is sticking out of Mulder’s right sock? J

[8:52] Dr. Berube keeps his hands freely, but in the next shot he keeps them in the pockets of his lab coat.

[42:57] When the Smoking Man brings the alien fetus to the Pentagon storage facility, he places it on the second rack, while in the next shot he walks away from the rack situated in the middle of the corridor.

[43:15] It seems very interesting that in the Pentagon the doors are opened — the Smoking Man leaves the storage facility through the open doors.

Here you can find other mistakes, trivia, etc. But always remember to verify all mistakes and make your own decision whether they are real goofs or maybe “The truth is out there.”

X-Files Mistakes: Roland (S1-E23)

[39:29] The fingers of Dr Nollette are not hooked very firmly to the grating, but they definitely should because of the wind speed.

Here you can find other mistakes, trivia, etc. But always remember to verify all mistakes and make your own decision whether they are real goofs or maybe “The truth is out there.”

X-Files Mistakes: Born Again (S1-E22)

[17:09] Detective Fiore enters his house in one position in the near shot, and just after he enters it in another body position in the next shot.

Here you can find other mistakes, trivia, etc. But always remember to verify all mistakes and make your own decision whether they are real goofs or maybe “The truth is out there.”

X-Files Mistakes: Tooms (S1-E21)

[11:44] When Tooms walks out of the courtroom, the doctor and the old lady who were sitting in the beginning of the corridor are missing.

[14:25] Detective Briggs says to Scully that ''the next time he [Tooms] takes a life, you'll be nearly my age." If we assume that, as he said, he was a sheriff 60 years ago, it means that he shall be at least 80 years old now. If Tooms attack every 30 years, it means that the detective assess Scully's age at approximately 50.

[28:36] How Tooms is able to loosen the screw if it is fixed to the wall?

Here you can find other mistakes, trivia, etc. But always remember to verify all mistakes and make your own decision whether they are real goofs or maybe “The truth is out there.”

LEGO Duplo: nowe układy torów w kolejce

Kontynuując moją radosną zabawę z klockami LEGO Duplo, tym razem zajmę się nowymi układami torów z wykorzystaniem zestawu głównego 10507 (http://www.lego.com/pl-pl/duplo/products/my-duplo-town/10507-my-first-train-set) oraz dodatkowego zestawu torów 10506 (http://www.lego.com/pl-pl/duplo/products/my-duplo-town/10506-train-accessory-set). Przykładowe trzy kombinacje torów zbudowane przy użyciu wyżej wymienionych zestawów można znaleźć w instrukcji dostarczanej razem z dodatkowymi torami 10506 (którą można pobrać naciskając przycisk „Instrukcja budowania”). Pierwszym, co mnie zdziwiło, kiedy przeczytałem tę instrukcję, był brak „naturalnych” układów dwupętlowych. Dlatego zadałem sobie pytanie, czy z jakichś przyczyn nie da się takich układów zbudować, a jedynie coś takiego, co jest przedstawione jako pierwszy układ w instrukcji budowania?

Od razu chciałbym wyjaśnić, że podejrzewam, iż nie jestem pierwszym człowiekiem, który wpadł na ten pomysł, jednak sprawa dla mnie jest na tyle zastanawiająca i ważna, że postanowiłem moją wersję opublikować.

Tak więc poniżej przedstawiam moje 2 propozycje ułożenia wszystkich torów z wymienionych dwóch zestawów, które moim zdaniem powinny być umieszczone w instrukcji budowania:

Rys. 1. Dwa równoległe identyczne owale

Rys.2. Dwa prostopadłe identyczne owale

Muszę tutaj uściślić 2 kwestie:

1. Przez „identyczne owale” rozumiem ich wielkość. Jak widać, jeśli chodzi o elementy składowe, nie są one identyczne (w jednym owalu zawsze występuje przejazd ze szlabanem).
2. Pozorna różnica wielkości owali wynika tylko i wyłącznie z faktu, że zdjęcia były wykonywane pod pewnym kątem, a nie prostopadle do podłogi.

Z przymrużeniem oka: dlaczego lekarz z NFZ leczy lepiej niż lekarz prywatny?

Wydaje się, że odpowiedź na pytanie zadane w tytule może być tylko jedna: skoro lekarz jest lepiej opłacany, to i leczy w sposób bardziej profesjonalny. Przecież generalnie człowiek bardziej przykłada się do lepiej opłacanej pracy. Niby na pierwszy rzut oka jest to prawda, ale...

No właśnie. Zastanówmy się, jaki jest cel lekarza uprawiającego praktykę prywatną, a jaki lekarza kontraktowego.

Lekarz przyjmujący prywatnie zarabia na ilości pacjentów przewijających się przez jego gabinet. A to oznacza, że w żaden sposób nie jest zainteresowany wyleczeniem pacjenta, a jedynie przedłużaniem (najlepiej aż do mniej bądź bardziej naturalnego końca) ilości jego wizyt w swoim gabinecie. Weźmy przykład kardiologa. Na pierwszej wizycie zbada nam ciśnienie, zrobi EKG i każe zrobić badania krwi i moczu. Następna wizyta — za dwa tygodnie. Wtedy następuje analiza wyników morfologii i innych sosów, a ponadto kolejne EKG i przepisanie leków. Kolejna wizyta — nie później niż za miesiąc. Z wynikami. Kolejne EKG, analiza wyników, analiza działania wcześniej przepisanych leków. Ewentualna zmiana leków. Do zobaczenia za nie dłużej niż miesiąc. Kolejna wizyta to kolejne analizy działania leków, badanie stanu wydzielonych wydzielin, sugestia założenia holtera, ale to dopiero później, bo na razie trzeba zrobić dla pewności, czy nie kipniemy w międzyczasie, EKG wysiłkowe. Następna wizyta nie później niż za dwa tygodnie. Oczywiście z troski o nasze zdrowie. Przynosimy wyniki EKG wysiłkowego, niby dobrze, ale niejednoznacznie, poza tym cholesterol nadal wysoki — trzeba założyć holter. Poza tym pojawił się nowy super lek, co prawda drogi jak matka, ale czegóż się nie zrobi dla własnego zdrowia! Czyli następna wizyta...
Oczywiście nikomu nie trzeba dwa razy powtarzać, że każda z opisanych czynności ma swoją cenę, i to bynajmniej nie kilograma ziemniaków.

Natomiast lekarz kontraktowy nie jest rozliczany z ilości pacjentów. Znaczy, nie jest to kluczowy parametr. Jeżeli komukolwiek płacą pensję za stałą ilość godzin w pracy, to nie trzeba być nadzwyczajnie inteligentnym, żeby się połapać, że im mniej będziemy mieli w tym czasie pracy, tym lepiej dla nas. Więc lekarz kontraktowy znajduje się w takiej dokładnie sytuacji. Dla niego lepiej jest, aby jak najrzadziej widywać nasze spracowane, proletariackie i nie tylko twarze. Nie mówiąc już o NFZ. Zatem w jego największym interesie będzie przepisywać nam takie leki i badania, aby:

1. Jak najszybciej zdiagnozować jednostkę chorobową.
2. Jak najwięcej badań dodatkowych wykonać z jednym razem.
3. Jak najlepiej dobrać leki.
4. Badania i leki były jak najtańsze, żebyśmy nie marudzili i jak najszybciej je zrobili, i to wszystkie naraz.
5. Jak najszybciej nas wyleczyć.

Jak zatem widać, w świetle powyższej analizy z chorobami, z których chcemy się wyleczyć, należy chodzić do lekarzy przyjmujących „na NFZ”.

Zapiski na marginesie „Akwarium” Suworowa

Ostatnio niespodziewanie zdałem sobie sprawę, jaki bardzo ważny „podprogowy” przekaz niesie książka Wiktora Suworowa „Akwarium”, a w zasadzie jej część, w której Autor opisuje, jak wiele wysiłku musiała włożyć Wojskowa Akademia Dyplomatyczna i całe GRU w wyhodowanie najlepszych na świecie szpiegów.

Szpieg miał być człowiekiem nierozpoznawalnym, nierzucającym się w oczy. Jednym słowem, musiał umieć normalnie funkcjonować w zachodnim świecie. Między innymi takiego funkcjonowania, jak opisuje Suworow, uczono kursantów — w tym również jego — przez wiele lat.

Niespodziewanym wnioskiem z lektury tej niezwykle dla mnie ciekawej książki jest fakt, jak wiele wysiłku trzeba włożyć, ażeby z człowieka sowieckiego stworzyć człowieka zachodniego, człowieka rozumiejącego, czym jest wolność jednostki. Myśl tę dedykuję szczególnie osobom, które zastanawiają się, czemu indywidua należące do polskojęzycznych postsowieckich dynastii, klanów i rodów zachowują się inaczej i myślą zupełnie innymi kategoriami niż ludzie należący do cywilizacji zwanej niegdyś „cywilizacją Zachodu”.